Trądzik różowaty

Choć nazywa się podobnie, trądzik różowaty ma niewiele wspólnego z trądzikiem młodzieńczym. Jest to przewlekła choroba skóry o bliżej nieznanych przyczynach, związana z łojotokiem i zaburzeniami naczyniowo-ruchowymi, objawiająca się występowaniem rumieni, grudek i krost pojawiających się głównie w okolicach nosa i na policzkach. Choroba dotyka przede wszystkim kobiety pomiędzy 30 a 50 rokiem życia, chociaż spotyka się ją także u młodszych osób.

Czynniki sprzyjające

Trądzik różowaty może wywołać wiele czynników, które do końca nie są jeszcze poznane, ale do których zalicza się:

Występowanie objawów choroby nasila się w wyniku:

Wywołują je także:

Metody leczenia

Leczenie trądziku różowatego należy powierzyć lekarzowi dermatologowi, gdyż jest to choroba, a nie tylko defekt kosmetyczny. W terapii stosuje się najczęściej doustnie antybiotyki z grupy tetracyklin i metronidazol, a w szczególnie ciężkich przypadkach retinoidy. Preparaty zawierające metronidazol w postaci kremu lub żelu stosuje się także zewnętrznie, bezpośrednio na chorobowo zmienioną skórę.

Walka z trądzikiem różowatym jest długotrwała i nie zawsze daje oczekiwane rezultaty, gdyż objawy nie zawsze ustępują całkowicie. Z tego powodu, poza stosowaniem się do zaleceń lekarza, niezwykle ważna jest prawidłowa pielęgnacja skóry. Przede wszystkim należy wzmocnić osłabione naczynka krwionośne i pobudzić skórę do regeneracji i zwiększenia gęstości - im jest ona grubsza, tym mniej widoczne są objawy choroby. Szeroką gamę zabiegów o takim działaniu oferują gabinety kosmetyczne i medycyny estetycznej. Należą do nich zabiegi laserowe, różnego rodzaju peelingi chemiczne mikrodermabrazja i jonoforeza. Każdorazowo jednak przed zastosowaniem któregokolwiek z nich należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym leczenie, gdyż pomoże on wybrać zabieg najodpowiedniejszy w danym stadium rozwoju choroby.